Davutpaşa’yı Unutma!

Davutpaşa’da, işveren ve idarecilerin artık ayan beyan ortada olan ihmallerinin yol açtığı ve “iş katliamı” olarak adlandırmakta beis görmediğimiz olayın hemen ardından, dernek kurulları olarak toplandık.

Patlamanın meydana geldiği yer, aynı gün akşam ve ertesi gün ziyaret edildi. Söz konusu “iş katliam”ında mağdur olanlara ve yakınlarına dönük yaygın bir dayanışmanın olanaklarını araştırma ve sürece müdahil olma kararı aldık. Bu karar doğrultusunda ilk günden itibaren ölenlerin yakınlarıyla ve olayda yaralananlarla doğrudan temas kurulmasına çalışıldı. İstanbul’da gerçekleşen cenaze törenlerinin tümüne katılım sağlandı. Civarda çalışan dernek üyelerimiz ve dostlarımız aracılığıyla mağdurlarla doğrudan ilişki kuruldu.

9 Şubat Çarşamba günü Makina Mühendisleri Odası adına rapor hazırlayan heyetle, değişik uzmanlık alanlarına sahip insanlar ve hukukçularla Davutpaşa gündemli bir toplantı yapıldı.

13 Şubat Pazartesi günü www.davutpasayiunutma.org adlı siteyi açtık.

Ölümlerin yedinci gününü müteakiben, 9-10 ve 16-17 Şubat hafta sonları heyet halinde vefat eden işçi kardeşlerimizin evlerine taziye ve karşılıklı bilgilendirme amaçlı ziyaretler gerçekleştirildi. Görüşmelerin tümü ölenlerin veya yakınlarının evlerinde gerçekleşti; ayrıca birinci derece yakınlar da bu görüşmelerde hazır bulundu.

Tüm bu görüşmelerde fark ettiğimiz şey, insanların yanlarında duracak ve her konuda destek verebilecek bir güce ne kadar ihtiyacı olduğuydu. Ziyaretlerimizin ardından, bu işe kalkışmakla ne kadar isabetli bir karar vermiş olduğumuzu daha iyi anladık. Heyetimiz aileleri önümüzdeki süreçteki olası gelişmeler ve hakları konusunda bilgilendirdi ve ailelerin durumuyla bilgi aldı.

Bir Umut olarak meramımız;

31 Ocak Pazar günü İstanbul Davutpaşa’da meydana gelen patlamada 23 yurttaşımız öldü, yüzlercesi yaralandı. Patlama, memleketimizde çalışma yaşamının ibret verici içeriğini bir kere daha ortalığa sermiş oldu.

Davutpaşa’daki patlama, Yıldız Teknik Üniversitesi yerleşkesinin tam karşısındaki bir alanda meydana gelmiştir. İlgili Belediyenin 5. derece en yüksek risk sınıfına giren böylesi bir işyeri ve işyerleri zincirlerinin varlığına izin vermesi, denetim mekanizmasının işletilmemesi, çalışma yaşamına dair sorumluluklara sahip değişik düzeyde idari birimlerin sorumluluklarının gereğini yerin getirmemesi, yaşanan ölüm ve yaralanmaların gerçek sebebidir.

Diğer yandan İstanbul’un yanısıra, tüm Türkiye’de böylesi işyerlerinin ne kadar yaygın olduğunun ayan beyan bilinmesi, trafik kazalarıyla aynı yaygınlıkta iş kazalarının meydana gelmesi, çalışan emekçinin hayatına işverenlerce ve idarî birimlerce verilen değeri gözler önüne sermektedir.

“Davutpaşa’yı Unutma!” diyoruz, çünkü henüz bir iş kazasına uğramasa da, böylesi bir risk altında çalışan yüz binlerce emekçi olduğunu biliyoruz. Zonguldak havzasındaki kömür ocaklarının hızlı bir şekilde özelleştirilmesiyle, önümüzdeki günlerde maden işçilerinin hayatında kitlesel sayılabilecek acılar yaşanma potansiyeli bulunduğunun farkındayız. Tüm bu haksızlıklara karşı ezilenin, sesini duyuramayan emekçinin ve iş güvenliği isteyen milyonların sesi olmak için, “Davutpaşa’yı Unutma!” diyoruz.

Davutpaşa’da ölenlerin ve yaralananların acılarına ve adalet arayışına sahip çıkmak, böylesi olayların bir daha yaşanmamasını sağlayacak bir duyarlılığın geliştirilmesinden ve yaygınlaştırılmasından geçiyor. İhmal edenlerin, denetlemeyenlerin, haksızlık edenlerin, kayıtsızlığı teşvik edenlerin, işçinin güvencesizliğinden kendilerine güvenli hayat kuranların kâbusu ve huzursuzluk kaynağı olacak bir odak yaratalım istiyoruz.

Saygılarımızla;

Anadolu ve Avrupa Yakası Bir Umut Derneği ‘Davutpaşa Çalışma Grubu’